پیامبر اکرم(ص) فرمودند: هرآن‌که گنجشکی را بیهوده شکار کند، او در روز قیامت نزد پروردگار شکایت خواهد برد که پروردگارا! بنده تو بیهوده مرا کشت بدون آن‌که هیچ سودی از کشتن من نصیب او شود. شکار و صید

شکار و صید
انسان های بزرگ با بن بست مواجه نمی شوند یا راهی خواهند یافت یاراهی خواهند ساخت ... 
نویسندگان
نظر سنجی
شما در چه مناطقی به شکار می روید ؟(امکان انتخاب چند گزینه وجود دارد )







صفحات جانبی
لینک های مفید
 عشایر لرسو بالاگریوه               سراسر بغدادن کردن و شیوه

1_ایل بالاگریوه یکی از ایلات لرستان و جزئی از مردم لر محسوب می‌شود. بالاگریوه نزد مردم لرستان دو معنی متفاوت می‌دهد، معنای اول همان معنای جغرافیای‌ است که محدوده‌ای از جنوب و غرب دورود تا شمال شرق، شرق و جنوب خرم‌آباد، شهرستان پلدختر واندیمشک را شامل می‌شود.معنای دیگر بالاگریوه مردمانی لر زبان هستند که به گویشی متفاوت با گویش ساکنان خرم‌آباد ودیگر لر زبانان شمال لرستان سخن می‌گویند. حدود ۳۰ درصد جمعیت شهرستان‌های خرم‌آباد و دورود و بخش بزرگی از جمعیت شهرستان‌های اندیمشک، پلدختر، دره شهر، دهلران و آبدانان از لرهای بالاگریوه هستند.
منبع:ویکی پدیا

2_متاسفانه در مورد طوایف و تیره های بالاگریوه نوشته های کمی بر روی سایت ها و وبلاگ ها دیده میشود و حتی همین اندک نوشته ها بدلیل کاستی اطلاعات نویسندگان محترم و نبود منبع کافی همراه با مشکلات فراوانیست و اشتباهات بسیاری در ساختار طوایف و تیره ها دیده میشود

.بالاگریوه را میتوان به سه ایل بزرگ تقسیم کرد .ایل درکوند ایل جودکی و ایل پاپی ما در این نوشته بر ان هستیم که بیشتر در مورد ایل درکوند و جودکی مطالبی را قلمی کرده و در مورد ایل پاپی به دلیل گستردگی مناطق پاپی نشین و همچنین تیره های بسیار ان در مجالی دیگر به ان خواهیم پرداخت (علاقه مندان میتوانند کتاب شناخت ایل پاپی اقای مراد حسین پاپی را مطالعه کنند)خوشبختانه به تازگی اقای مراد حسین پاپی کتاب ارزشمندی تحت عنوان تبار هخامنش دیار بالا گریوه منتشر کرده اند که جای تقدیر و تشکر بسیار دارد.

به طور قطع دیرک ون بزرگترین ایل بالاگریوه میباشد که در منطقه ای شامل خرم اباد از شمال اندیمشک از جنوب دره شهر و حوالی ان از غرب و مرز ایل پاپی از شرق زندگی میکنند. دیرک ون حدود 20 طایفه و تیره دارد که برخی بومی منطقه تعداد اندکی از تیره ها نیز مهاجر به این دیار بوده اند.

طایفه ی قلاون.شهاون. میرزا ون. یاقه ون . زینی ون .ترکارونی .نجف ون .تافی. گلالی ون. ساتیار ون. کی رف ون..کرکینی.میر سیمره .میر عالی خو. میر اواس.بهار ون. کردلی ون و رشنو مهم ترین طایف های دیرک ون هستند ولی همین طوایف نیز تیره هایی چه از خود یا بعنوان مهاجر در خود جای داده اند که برخی از این تیره ها را میتوان حتی در مقام یک طایفه دانست از نقطه نظر جمعیت و تاثیر گذاری در پیشینه ی دیرک ون.این تیره ها شامل گوران.هیکی.ماکنالی.رهدار ون.کاویانی.گاو سوار.سیردی.چوتاشی.گوشه ای.کهزاد ون.میر چناری.میر دورقی.شیخ داوید خادم. بابا جمال کل .هاک برنی .هلدی.کو گونی .شروی .شلو ون.طالو ون.شوراوی. هستند.

اما دیگر تیره های دیرک ون بن زردی.شیخ حاجی باریک او.شیخ پیر مار. چاره ای. شیخ دورق. بابا شاه احمد. بابا رباط . بابا طالب علی. بیر اوک.میر حسین علی.میر احمد. میرشفیع. میرتقی. میر رحیم. میر نفی. میر محمد کاظم. مسیم. محمد. میر شرقی. چونی. فردی ون. کلاوه ای. تجار. دره تنگی. بختیاری. قاضی. قجر . کناری ون. هستند که در مورد پیشینه و تاریخ برخی از این طوایف و تیره ها در نوشته های بعدی مطالبی خواهیم نوشت.

همچنین گروه هایی از ایل بیران ون باجول ون وطولابی نیز در این ایل ساکن هستند.

در مورد ایل جودکی که نزدیکی بسیار به ایل دیرک ون دارد در اینده ی نزدیک مطالبی خواهیم اورد.

منابع:دیار بالا گریوه تبار هخامنش(مراد حسین پاپی) جلد2


3_ساکنین بخش الوار گرمسیری عمداً ازتیره « دیر ک ون » از  طوایف و ایلهای بالا گریوه هستند، ایل موسوم به « دیر ک ون » که عده ای به اشتباه آن را « دریکوند » می نامند یکی از پر جمعیت ترین طوایف بالا گریوه است .

« دیر ک » مرکب از دو کلمه ی « دیر » به مفهوم « دی » به مفهوم « ده » و « رک » به مفهوم تکیه گاه و پشتیبان و در مجموع به معنی پشتیبان ده و یا کد خدا ی طایفه و ده و مفاهیمی از این دست است از سوی دیگر « دیرک » واحد سکه طلا نیز بوده است .

همچنین « دیر ک ون » نیز به دو صورت تلفظ می شود اما هم اکنون دریکوند خوانده می شود که اشتباه است ، این واژه در سال 1320 خورشیدی متداول شده است.

ایل « دیر ک ون » عبارت است از مجموع طوایف و تیرها یی که به نام «دیرک» نامی شده اند ، دکتر امان الهی که خود از این ایل می باشد در موارد مختلفی ایل  « دیر ک ون » را ترسیم کرده است که نتیجه برآیند آنها چنین است ( طوایف و گروهایی که روی هم رفته  « در کوند » ( به غلط دریکوند ) می نویسند نام گرفته اند از تیرهای مختلفی تشکیل شده اند و یا به عبارت دیگر منشأ واحدی ندارند .

وجه تسمیه « در کوندها » ناشی از نام « در ک » می باشد که معاصر شاهوردیخان آخرین اتابک قدرتمند لرستان بود که در ( 1006 ) به دستور شاه عباس صفوی به قتل رسید ، بر اساس روایت محلی تیره های ساتیاروند ، گلالی ، شورابی ، طالبوند ، زینی وند ، کرفند ، یاقوند و طافی از نسل « در ک »  می باشند و بنا به روایات محلی دختــــــر « درک »   به عقد بهار ( جد بهاروند ها ) در آمد و از آن زمان رابطه تنگاتنگی  بین دیر کون و بهاروندها بوده که همدیگر را ( حالو – خورزا ) « دایی  - خواهر زاده  » می نامیدند .

بر اساس روایات محلی پسران «دیر ک» عبارتند از یاقو، زینی ، نجف ، گلالی ، ساتیار ، کی رف ، تافی و طالب  همچنین برخی طایفه کرکینی ، شلوون ، هلدی ، هاک برنی ( آهوبرندی ) ، شروی و همچنین سه طایفه بزرگ میر ، بهارون و قلاون نیز از طوایف مهم و نامدار دیرک هستند که تا الان در صلح و صفا در کنار هم در بخش الوار گرمسیری زندگی می کنند و کمتر پیش آمده که دچار لغزش و درگیری شوند اگر هم شده با پا در میانی طوایف و بزرگان قبایل دیگر خیلی زود با هم صلح کرده اند .

«دیر کون » های اصیل نزدیک به 20 طایفه و گروه می باشند و تنها 8 طایفه از آنها فرزندان دیر ک 400 سال پیش می باشند .

در یک جمع بندی کلی می توان نوشت که ایل  دیر ک  ون( دیر  ک  وند )

از مجموع طوایف و تیرهایی تشکیل می شود که چه بصورت نسبی و چه سببی به دیر ک منتسب می باشند .

1)     قلاوند و رشنو

2)     ساتیاروند و بهاروند

3)     شیخ

4)     نجفوند ( احمدها و مرادخانها ، هلدی )

5)     میر(میر عالی ، میر چناری ، میر شکاری )

6)      پاپی ( مال زیری ، خادم .....)

7)     قلاوند (شهاوند ، مهراب پور )

8)     یاقون ( یعقوب وند )

9)      سگوند

10) کاویانی

11)  شلووند

12) میرازوند

13) کوشکی


4_بالاگریوه واژه ای زیبا و گویاست که بر ایلاتی در جنوب و جنوب شرقی لرستان ، شمال خوزستان و شرق و جنوب ایلام نام گزارده شده است. این واژه از ترکیب دو کلمه « بالا » و « گریوه » پیدا شده است.بالاگریوه را به « بالاگرویا » به معنای بالاگروهها ، بالادستها ، بزرگان و بزرگمنشان و بالانشینان معنانیز کرده اند.واز پیشینه زیادی برخوردار است .

براساس شواهد تاریخی ، این منطقه دارای تمدن و فرهنگ آریایی و ایرانی است و دارای  موقعیت تاریخی بی نظیری است ، با توجه به شهرها و آثار باستانی و تاریخی زیادی که درآن پیداست و اینکه نیای آنان به هخامنشیان می رسد ؛ بنابراین باچنین سوابقی می تواند به وجود آوردنده کلمه بالاگریوه با مفهوم بالانشین و بزرگ منش باشد.

دیار بالاگریوه پناهگاه همه کسانی بوده است که به آن پناه آورده و آن را به عنوان محلی امن برای زندگی دیده اند، در نتیجه چنین مردمانی که پذیرای همه هستند در نگاه دیگران می توانند بالاگریوه و بالادست و بزرگمنش نامبردار شوند .

زبان و گویش مردمان بالاگریوه که گویش اصیل لری است ، شبیه به گویش هخامنشیان است و بسیاری از کلمات و واژه هایی که در این گویش به کار برده می شود ، ریشه در زبان هخامنشی دارند . محل سکونت ایلات و طوایف بالاگریوه این چنین ترسیم می گردد که حد شمالی آن رودخانه خرم آباد است که از وسط شهر می گذرد – حد شرق آن رودخانه سزار و مرز غربی آن رودخانه کشکو (کشکان)، در جنوب غربی به دره شهر و بدره و آبدانان و بالاخره به جاده دهلران منتهی می شود و حد جنوبی آن شمال شوش و در جنوب شرقی به دزفول انتها می یابد .

از نظر اقلیمی و آب و هوا و شرایط طبیعی و جغرافیایی به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم می گردد . قسمت شمالی آن که سردسیر است دارای آب و هوایی معتدل و در بعضی مواقع سرد و خشن است و جاذبه های فراوانی دارد ، قسمت جنوبی آن که قسمت گرمسیری است نیز دارای آب و هوایی گرم است و در این قسمت نیز       جاذبه های ویژه ای پیداست.سرزمین بالاگریوه دارای شهرها ، بخش ها ، دهستان ها ، روستاها و دهکده های بسیار زیادی است که در تقسیمات کشوری در سه استان لرستان – ایلام و خوزستان قرار گرفته است.اولین شهرستان  بالاگریوه ای عبارت است از شهرستان خرم آباد

شهری در زندان زیبایی :

خرم آباد مرکز استان لرستان که در گویش محلی ( لری ) آن را ( خرمآووه ) نام نهاده اند و میرنوروز شاعر معروف لر ( بالاگریوه ) در تک بیتی آن را ( و ساکنانش را نیز ) ستایش کرده اند و ریشه مفهوم آن ( خرم و آباد) روشن و پیداست . شهری است زیبا که در حصار سخت و پر جاذبه سفیدکوه و یافته در غرب ، مخمل کوه در شمال ، کوه مدبه در شرق و کوه شین شا ( شهنشاه ) در جنوب افتاده است

قلعه تاریخی – فلک الافلاک – ( مناره آجری – طاق پیل « پل شکسته » - سنگ نبشته – مسجد جامع – مقبره زید بن علی – مقبره باباطاهر – دوبراره ( دو برادران ) – گرد آو بردینه ( گرداب سنگی ) و دهها اثر دیگر.....

از دولاب چی تا پل دختر :

شهرستان امروزی پلدختر از جمله مناطق اصلی بالاگریوه است.این شهرستان در تقسیمات کشوری به شهر پل دختر و دو بخش مرکزی و ممولو ( که شهر ممولو مرکز این بخش می باشد ) تقسیم می گردد .

شهرستان پلدختر از سال 1332 تا سال 1373 بخش ملاوی به مرکزیت پلدختر بود و از سال1374 به فرمانداری تبدیل گردید.شهری که امروزه به پل دختر نامبردار شده است در گذشته بیش از صد سال خانوارهایی به صورت پراکنده در آن می زیسته اند و دول آوچی ( دولاب چی ) نام داشته است.سبب نامگذاری آن بدین نام می تواند به سه وجه باشد ، نخست آنکه این واژه ترکیب شده از سه کلمه «دول» به معنای دشت«آو» (آب) و «چی» به معنای چین و شیار باشد که در این صورت این منطقه به مفهوم سرزمین دشت گونه ای است که آب آن را چین زده و دو نیم ساخته است و این منطقه دارای چنین ویژگی می باشد . دوم آنکه آن را مرکب از سه کلمه «دول» به معنای دلو «آو»(آب) و «چی » به مفهوم چاه فرض کنیم که در این صورت معنای کلی آن یعنی جایی که در آن آب چاه را به وسیله دلو بیرون می توان آورد . و سوم آنکه دول آب چی یعنی کسی که با دلو آب به اهالی می رسانده است .به هر روی اندک اندک  عده ای در دولاب چی در کناره ی جنوب شرقی پل موسوم به کر و دختر مسکون شده و شروع به احداث ساختمان نمودند و دهکده ای را به وجود آوردند که به خاطر قرار گرفتن در کنار پل مورد اشاره «پاپیل» (پا پل)نام گرفت . به گونه ای که امروزه نیز سالخوردگان این شهر، آن را پاپیل می خوانند و می شناسند.پاپیل بعد از مدتها در نامگذاری تقسیمات کشوری بدون هیچ گونه تامل و تعمقی در مفهوم آن «پل دختر»نام گرفت و اکنون این شهر پلدختر نام دارد که به سبب مرکزیت نام آن بر کل شهرستان نیز تعمیم یافته است

قرار گرفتن در مسیر جاده سراسری تهران جنوب این شهر را از هر نظر با اهمیت ساخته است بیش از 95 درصد  ساکنان پل دختر بالاگریوه ای می باشند .

شهری بر سینه صحرای لور :

شهرستان اندیمشک مشتمل بر شهر اندیمشک و دو بخش مرکزی و الوار گرمسیری با وسعتی به عدد 5/3120 کیلومتر مربع به عنوان شمالی ترین شهر استان خوزستان و در واقع  قسمت جنوبی بالاگریوه به حساب می آید این شهرستان در سال 1361 عملا به فرمانداری تبدیل شد.شهرستان اندیمشک به جهت قرارگرفتن در موقعیت های ویژه ای از هر نظر مهم و دارای جایگاه است.وجه تسمیه اندیمشک بنا به قولی از آن جهت است که در این منطقه آهوی زیادی بوده و مشک فراوانی وجود داشته و مورد توجه حکام و والیان قرار گرفته است.

 

دره شهر

شهری که امروزه دره شهر خوانندش ، گرچه بر بقایای شهری باستانی سیمره « مهرجان قذق » و یا در محدوده شهر باستانی ماداکتو و نیز شهر تاریخی دارا شهر ساسانیان بنا شده است و این منطقه از نظر تاریخی و باستانی در اوج قرار دارد ولی شهر تازه بنا شده ای است که پیش از این در تقسیمات کشوری تا سال 1343 خورشیدی جزو استان لرستان بود و سپس به استان ایلام پیوست.برخی از تاریخ نگاران و پژوهشگران معتقدند واژه دره شهر برگرفته از دارا شهر ساسانی است و این سخن درستی است.این شهر در دره ای در دامنه شمالی « که ور کوه » بنا شده و در نتیجه مفهوم آن بر گرفته از موضع جغرافیایی آن نیز می تواند باشد ، یعنی شهری که در دره قرار دارد.

تنوع آب و هوا :

از نظر وضعیت آب و هوایی، بالا گریوه را بایستی بی نظیر خواند چه اینکه شاید تنها منطقه ای باشد که دارای گوناگونی آب و هواست .

تالاب«گری »ها :

تالابها یا مرداب های فراوانی که در گویش محلی گری گفته می شوند در دیار بالاگریوه وجود دارد تالاب هایی  چون گری بلمک –گری لفونیا –گری کبود –گری تاف –گری سردابه,گری جمجمه و.........

دین و مذهب

همه مردم بالاگریوه به دین مبین اسلام باور داشته و به مذهب شیعه دوازده امامی پایبندند.علاقه و اردت این مردم به اعتقادات اسلامی زبانزد خاص و عام است.

گویش

منطقه بالاگریوه از جمله خاستگاه های اصلی قوم لر به شمار می آید و این یعنی اینکه طوایف و ایلات این دیار به زبان لری اصیل سخن می گویند. گویش مردم بالا گریوه تفاوت هایی از نگاه روش و شیوه بیان ،تکلم و سخن گفتن و نیز به کارگیری واژه ها ، کلمات و اصطلاحات قدیمی و اصیل با سایر مردم لر زبان دارند و نیز تفاوتهایی جزیی از نظر شیوه سخن گفتن میان خود بالا گریوه ای ها وجود دارد.این گویش دست نخورده ترین گوش قوم لر است

دور نمایی از یک سرگذشت

منطقه ی موسوم به بالاگریوه با توجه به اینکه دارای موقعیت ویژه ای از نظر اقلیمی ، طبیعی و امنیتی بوده و می باشد.آثار تاریخی و باستانی فراوانی هم مربوط به پیش از اسلام و هم دوره ی اسلامی در این منطقه وجود دارد .در بالا گریوه گورستان ها و تپه های باستانی و غارهای جالب طبیعی و مصنوعی و همچنین آثار پل های عظیمی برجاست که اهمیت منطقه را از نظر شناخت تمدن های مختلف کاملا روشن می سازد.یک منطقه ی تاریخی است و این همه حکایت از پربار بودن تاریخ بالاگریوه دارد.مردمان این دیار بدون تردید در وقایع تاریخی لرستان اثرگذار و تاریخ ساز بوده اند .بنابراین با نگاهی گذرا به سرنوشت لرستان در تاریخ می توان آثاری از تاریخ بالا گریوه را نیز یافت .گر چه نام و آوازه ی بالا گریوه را باید در دل و اعماق وجود لرستان و نه در صفحات دفتر تاریخ آن جست.بالا گریوه به عنوان بخشی از لر کوچک به طور طبیعی در همه ی رخدادهای تاریخی، جنگ و ستیزها نقش تعیین کننده و سرنوشت سازی داشته است.

جنگ بغداد

بنا به روایت های محلی به هنگام حمله ی نادر شاه افشار به بغداد در ادامه ی کشورگشایی معروف وی جمع زیادی از مردمان این دیار در این حمله شرکت نموده و در بهروزی سپاه نادر تاثیر اساسی داشته اند که در یک بیت به گویش لری به این رخداد مهم تاریخی –اجتماعی اشاره شده است .گویا این جنگ در سال 1153 رخ داده و برخی معتقدند که کلمه ی بالاگریوه به معنی بالا گروهها در همین اتفاق مهم بدان ها نسبت داده شده است؛بدین مفهوم که آنها را به جهت قدرت و توانایی های شان بالاتر از همه ی گروه ها خوانده اند.

 عشایر لرسو بالاگریوه               سراسر بغدادن کردن و شیوه

«عشایر بالا گریوه ی لرستان –سرتاسر بغداد را عزادار و رنجور نمودند »

آثار تاریخی و باستانی

در محدوده ی بالا گریوه آثار تاریخی و باستانی بسیار زیادی وجود دارد که برخی از آنها به پیش از اسلام مربوط شده و برخی دیگر آثار دوره ی اسلامی است .

شهرهای باستانی و تاریخی بالاگریوه

دیار بالاگریوه به نسبت مساحت و وسعت خود شهرهای بسیار زیادی که رنگ و نمای باستانی و تاریخی دارند در خویش جای داده است که از این نظر شاید بتوان گفت نه تنها در ایران بلکه در جهان بی نظیر است . شهرهای باستانی و تاریخی خایدالو –پلدختر- شاپور خواست – اری ترین – گریت – چین ( چین زال ) – ماچین ( ماژین ) – منگره ( زعفران دشت ) – لور – اندامش – سیمره ( مهرجان قذق ) و ماداکتو و حتی خرم آباد در محدوده بالاگریوه اهمیت تاریخی و باستانی این سرزمین را بیان می کنند ؛ ولی با این همه ، نه تنها رازهای درونشان برملا نشده بلکه چهره برونشان نیز نشان داده نشده است و یا حداقل کم رنگ جلوه گر شده اند . هر یک از این شهرها بیانگر و نشانگر آثار دوره هایی از تاریخ است که شناخت آنها ما را به سمت شناخت تاریخ این دیار رهنمون می سازد و در بالاگریوه را از نظر پیشینه تاریخی و باستانی بر بلندای افتخار می نشاند .

بقاع متبرکه :

بقعه ها و آرامگاه های زیادی در محدوده بالاگریوه وجود دارد .

مهمترین بقعه متبرکه دیار بالاگریوه را بایست شاهزاده احمد دانست که در منطقه عمومی دشت لاله در دهستان مازو در محدوده شرق بالاگریوه  قرار دارد.بر فراز کوه « که ور » آرامگاهی وجود دارد موسوم به شاه احمد ( شهامد ) که به شاه احمد مراد دهنده معروف است و هم از این جهت همواره زیارت کنندگان بسیار زیادی در محل این مقبره حاضر شده و به توسل و التجا می پردازند و البته بسیاری از آنها معتقدند که مراد خویش را از ایشان گرفته اند .

قلعه ها ، مناره ها و پلهای تاریخی و باستانی :

قلعه ها ، مناره ها و پلهای تاریخی و باستانی زیادی در دیار بالاگریوه به چشم می خورد که برخی از آنها پیشینه ای زیاد داشته و برخی دیگر متعلق به دوره های صفویه ، افشاریه ، زندیه و قاجار و حتی دوران پهلوی اول می باشند . طبیعی است در ساختن این قلعه ها ، مناره ها و پلها ضرورتهایی بی چون و چرا وجود داشته است و بنابراین حکام هر زمانه دستور داده اند که این بناها احداث گردند . بسیاری از این آثار در فهرست آثار ملی ثبت شده اند و برخی دیگر در دست بررسی برای ثبت می باشند

5_ایل بالاگریوه

بالاگریوه علاوه بر پاپی به چند طایفه مهم تقسیم می‌شوند:

الف : دریکوند با تیره های: شورابی -گلال وند -زینی وند-ساتیاروند- کیرفوند- یاقه وند- شلووند- میرزاوند- طالبوند-انارود-خورشیدوند

طوایف شورابی: "1 حسین بک 2 شورابی 3 رحم خدا 4 الله / حسین بک :1 حسن بک 2 ابراهیم 2 شکر3 اسماعیل 4 جمال / حسن بک : 1 شاه جان 2 حسین جان 3 حسن جان 4 باباجان 5 غلام شاه

ب : طایفه رشنو

ج : طایفه جودكی نورعلی وند

آقا رضایی

آقا میرزایی

د : میر

فرزندان میر رضا که کل طایفه میر را تشکیل میدهند :

-میر میرزا حسین(میر عباس(میر آواس)-میر عالیخان)/ تیره‌های وابسته

-میر کریم / تیره‌های وابسته

-میرشفیع(میر کرمخان-میر حیدرخان-میر علی عسگر-میر اسکندر-میر فرضعلی)/تیره های وابسته

-میر محمد طاهر/تیره های وابسته

-میر محمد کاظم

-میر رحیم

-میر احمد

-میر تقی

-میر نقی


و : بهاروند

(مراد علی وند) / تیره‌های وابسته

(کردعلی وند) / تیره‌های وابسته

ه: شهاوند

متاون / تیره‌های وابسته

قلاوند/ تیره‌های وابسته

میرزا ون/ تیره‌های وابسته

 ایل پاپی

ایل پاپی از ایلات بالا گریوه است که به خاطر وسعت مناطق جغرافیایی بخش پاپی واندیمشک ودرود که محل زندگی این مردم است ازان به ایل مست قل هم یاد می شود پاپی اخرین منطقه گویش لری خرم ابادی ودر مرز گویش لری بختیاری است دیگر تیره های بابی درویشوند مالزیری کشوری مدهنی گراوند منبع شناخت ایل بابی نوشته مرادحسین بابی هادی - تیره‌های وابسته مناصر - تیره‌های وابسته

طایفه چگنی: تیره‌های وابسته:رومیانی شاهی وند شاکرمی- ویسکرمی- میرزاوند-فلاوند- شرفی حاتم وند -امیری

طوایف غیر چگنی در منطقه چگنی:

تیلاوی(طولابی)

حیات غیوی (حیات غیبی)

یرحیاتی


این اطلاعات از چندین منبع گرداوری شده اند امیدوارم.
از خوندن اونا لذت کامل رو ببرید...
باتشکر
مدریت وبلاگ:::
 شهاوند
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

با سلام و عرض اردت...
جا دارد از تمامی شما بازدید کنندگان عزیز که تا امروز مارو همراهی کردید تشکر کنم...
...........درباره ی وب ..............
به بهترین وب شکار صید خوش امدید
مفتخریم از همراهی شما

با تشکر از انتخاب شما...
این وب را بیشتر بشناسید
بسم الرحمن الرحیم وب شکار که با اسم شکار و صید کار خودش رو ادامه می دهد یکی از بهترین وب های شکار وصید و طبیعت است از اونجا که این وب بدون هیچ چشم داشت مادی کار می کند و هدف اون حفاظت از محیط زیست و همینطور استفاده درست از آن است ...وب شکار صید علاوه بر معرفی مناظق حفاظت شده سعی دارد با معرفی اسلحه های روز دنیا و همینطور انواج جانواران و پرنده ها و ماهی ها اطلاعات جامع ای در اختیار بازدید کنندگان عزیز قرار دهد....از اینکه با ما همراه هستید سپاس گزاریم ...
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
Online User

پیغام ورود و خروج