پیامبر اکرم(ص) فرمودند: هرآن‌که گنجشکی را بیهوده شکار کند، او در روز قیامت نزد پروردگار شکایت خواهد برد که پروردگارا! بنده تو بیهوده مرا کشت بدون آن‌که هیچ سودی از کشتن من نصیب او شود. شکار و صید

شکار و صید
انسان های بزرگ با بن بست مواجه نمی شوند یا راهی خواهند یافت یاراهی خواهند ساخت ... 
نویسندگان
نظر سنجی
شما در چه مناطقی به شکار می روید ؟(امکان انتخاب چند گزینه وجود دارد )







صفحات جانبی
لینک های مفید
منطقه حفاظت شده خانگرمز، تویسرکان


نام انگلیسی :  Khangormoz protected area    

نام فارسی :  منطقه حفاظت شده خانگرمز

 

موقعیت جغرافیایی

پناهگاه شكار ممنوع خان گرمز، منطقه ای است با الكوسیستم كوهستانی، كه نام خود را از كوهی به همین نام گرفته است و محدوده ای قله مخروطی شكل خان گرمز، با چشم اندازی زیبا و ارتفاع 2853 متر از سطح دریا، در 34 كیلومتری غرب تویسركان و جنوب غربی رشته كوه الوند و شرق دشت اسدآباد قرار گرفته است، كه راه دسترسی آن از طریق جاده تویسركان به كنگاور و جاده فرعی روستاهای و لاشجرد و كنجوران علیا فراهم می باشد این منطقه از لحاظ پوشش گیاهی و تنوع گونه های گیاهی و مرتعی و منابع تغذیه ای وحوش بسیار غنی است و عمدتاً از نوع گون و بله گوش هستند و سایر گیاهان عبارتند از: گندمیان، علف باد بزنی، كاكوتی، علف گوسفند، فرفیون و.... شش رشته چشمه دائمی و یك سرآب در دل كوه منابع آب خان گرمز و آب شرب وحوش را جهت احداث آبشخور فراهم نموده است. با توجه به برخورداری این منطقه از شرایط و عوامل زیستی مناسب حیات وحش، از جمله: دور بودن از مسیر جاده اصلی، محصور بودن جبهه شمالی آن توسط رشته كوه الوند و منابع آب كافی، جمعیت جانوری قابل توجهی را در خود جای داده است و مهمترین زیستگاه كل و بز وحشی، قوچ و میش استان به شمار می رود سایر وحوش عمده موجود در این منطقه عبارتند از:

الف- پستانداران شامل: بز و پازن، گربه وحشی، كفتار، گوركن، سمور، گرگ معمولی، گرگ سیاه، روباه، خرگوش، شغال و سنجاب نقره ای.

ب- پرندگان بومی و مهاجر شامل: عقاب طلایی، كبك، تیهو، اكراس، كبوتر، غاز خاكستری، كوكره، اگرات، قرقی، باقرقره، كلاغ نوك سرخ، كلاغ نوك زرد، سینه سرخ و بالابان.

ج- پرندگان آبزی مهاجر مانند: خروس كولی، حواصیل خاكستری، لك لك، كله سبز، آنقوت، كشیم بزرگ و.... لازم به ذكر است كه زمین شناسان، جغرافیدانان، علاقمندان طبیعت وحش و گردشگران می توانند با رعایت مقررات و ظوابط سازمان حفاظت محیط زیست این اكوسیستم را مورد بازدیدهای علمی، آموزشی و تفرجی قرار دهند.

 

منطقه حفاظت شده  خانگرمز محیط زیست همدان

 

1 ـ موقعیت جغرافیایی :

این منطقه با مساحتی بالغ بر 5000 هكتار در میان 16 روستای اطراف آن در غرب شهرستان تویسركان و جنوب شهرستان اسدآباد و جنوب غربی قله الوند و به لحاظ مختصات جغرافیایی بین مدار 34 درجه و 35 دقیقه تا 34 درجه و 40 دقیقه عرض شمالی و48 درجه و 10 دقیقه تا 48 درجه و 15 دقیقه طول شرقی قرار گرفته است ، این منطقه از شمال به روستاهای قلقل،گنبله ، بهارآب، ترمیانك ، هوش و از شرق به روستاهای حاجی آباد ، سوتلق ، قلی لاله بالا و از طرف غرب به روستاهای مین آباد ،تقی آباد ،سازیان ، كنجوران سفلی و از طرف جنوب به روستاهای كنجوران علیا و وسطی،قلی لاله پایین ، ولاشجرد محدود می شود.

2ـ وضعیت اقلیمی:

این منطقه دارای آب و هوای نیمه خشك و سرد و معتدل بوده و رژیم بارندگی آن از تیپ اقلیم مدیترانه ای است متوسط میزان بارندگی آن در سال 400 میلی متر و میانگین درجه حرارت در سال 13 درجه سانتی گراد می باشد . گرمترین ماههای سال اواسط تیر و مردادماه و سردترین ماه سال بهمن می باشد، دراین منطقه 2 ماه یخبندان داریم كه در ماههای اواسط دی و بهمن اتفاق می افتد .

3 ـ زمین شناسی و ناهواریها :

این منطقه با ارتفاع 2853 متر از سطح دریا در ضلع شمالی ، دارای صخره ها و پرتگاههای مرتفع و صعب العبور می باشد. كه در معرض فرسایش شدید ناشی از بارندگی و یخبندان می باشد ، همچنین در ضلع جنوبی نیز شاهد وجود صخره های سنگی و غارهای متعددی چون غار بهرامی ، غار مر لرستانی ، غار عبدا... خان مباشیم ، همچنین در این منطقه دره های عمیق و طولانی چون دره تقی آباد ، دره كفتاران ، دره وزم در و غیره وجود دار دكه آب ناشی از بارندگی و ذوب برفهای منطقه را به پایین دست منطقه هدایت می كند. جنس سنگهای منطقه بیشتر از جنس آهك و سیلیس می باشدكه غارهای موجود بر اثر حل شدن این سنگهای آهكی دراثر بارندگی بوجود آمده است، جنس خاك منطقه بیشتر رسی لومی می باشد .

4 ـ منابع آبی منطقه :

آب وحوش منطقه از دو دسته آب تامین می شود :1ـ آب چشمه های منطقه كه به سطح زمین جاری می شود .

2 ـ آب ناشی از بارندگی و ذوب برفهای ارتفاعات منطقه كه به صورت نهرهای كوچك و بزرگ از شكاف صخره ها و دره های عمیق جاری می شود ، ویا به صورت آبگیر و تالابهای كوچك فصلی ظاهر می شود مثل آبگیر تخت سر منطقه كه تا اواخر بهار دارای آب می باشد و منبع تامین كننده آب وحوش در فصل بهار می باشد .

چشمه های اصلی وتامین كننده آب شرب وحوش و پرسنل منطقه و آبیاری فضای سبز پاسگاه 5 دهنه چشمه به نامهای چشمه شرشره ، كفتاران ، كنی خان . علی زمان و چشمه وزمان می باشند . كه بیشترین میزان دبی آب را در اواسط فصل بهاروكمترین میزان دبی را در اواخر فصل تابستان دارا می باشند . چشمه های كفتاران و شرشره دو چشمه اصلی و پر آب منطقه هستند كه با ذخیره كردن آب چشمه شرشره در استخر ذخیره كشاورزی آب ،آبیاری 2 هكتار فضای سبز منطقه با استفاد ه از سیستم آبیاری قطره ای تامین می شود.

5 ـ پوشش گیاهی منطقه :

به طور كلی پوشش منطقه حفاظت شده خانگرمز به دو دسته تقسیم می شود :

1 ـ پوشش علفزار ( گراس لند ) بیشتر در ارتفاعات بالا و تخت سر دیده می شوند .

2 ـ پوشش بوته زار ( بوش لند ) در ارتفاعات پایین تر و تپه ماهورهای اطراف دیده می شود .

3 ـ پوشش پهن برگان ( فرب ) كه بیشتر دست كاشت و مصنوعی و در حدود 2 هكتار می باشد.

بیشترین نوع پوشش گیاهی منطقه را پوشش علفزار تشكیل می دهد كه تیپ مرتعی و از خانواده گرامینه ها می باشند . به طور كلی گونه های غالب گیاهی عبارتند است: خانواده گرامینه ها ، علف گوسفندی ، گل قاصد ، سریش ها ،گونه های فرفیون ، گونه شقایق، جامعه گونه ای گون ،لاله ، كلاه میرحسین ، درمنه كاكوتی ،كنگر ،بله گوش ، میخك ، بابونه ، داغداغان ، شیرخشت ، چای علفی ، رزوحشی ، نخود وحشی ، گل ماهور ، بادام كوهی ، ولیك ، آلبالوی وحشی وسایر گونه های دیگر موجود كه بایستی مورد تحقیق و مطالعه وسیع جهت شناسایی و رده بندی گونه ای قرار گیرند .

6 ـ گونه های جانوری منطقه :

این منطقه به دلیل پوشش گیاهی غنی و منحصر به فرد و صخره های مرتفع بهترین زیستگاه كل و بز و قوچ و میش در غرب كشور است كه از رشد 25 درصدی جمعیت در سال برخوردار است كه مرهون تلاش و زحمات شبانه روزی پرسنل اجرایی در مسیر حفظ و حفاظت از زیستگاههای منطقه است .گونه های شاخص و مهم جانوری منطقه عبارتند از پستانداران : كل وبز ـ قوچ ومیش ـ گربه وحشی ـ گرگ ـ روباه ـ شغال ـ كفتارـ خرگوش ـ سمور ـ گوركن ـ تشی ـ زردبره ـ رودك عسل خوارـ خارپشت ـ حشره خوارـ حفار و انواع موشها

پرندگان : عقاب طلایی ـ كبك ـ تیهو ـ دلیجه ـ كلاغ نوك سرخ ـ كبوتر ـ كمر كولی ـ زاغی ـ چكچك ـ سهره ـ سارـ جغد ـ سبز قبا ـ سنگ چشم ـ دم جنبانك .

انواع خزندگان : چوخ مار سمی ـ افعی زنجانی ـ مار نیمه سمی : یلدمار ـ سوسن مار ـ مارهای غیر سمی : شلاقی ـ چلمبر ـ مار پلنگی وانواع مارمولكها و عقرب زرد و رتیل را می توان نام برد .

7 ـ امكانات منطقه :

در ضلع جنوبی منطقه پاسگاه محیط بانی با وسعت 120متر كه مجهز به آشپزخانه ، اتاق گارد ، مهمانسرا ، اصطبل، خودرو ،موتور سیكلت و محیط بانان مجهز به سلاح كلاشینكف و بی سیم و دوربین چشمی اند ضمناً اولین سیستم انرژی خورشیدی در استان در سال 1383 با اعتباری غالب بر 350 میلیون ریال در پاسگاه خانگرمز ایجاد گردید كه برق آن 5/1 كیلو وات بوده و دارای 2 پانل با 16 ماژول و نیز دارای غابلیت ذخیره شارژ برق تا 3 روز می باشد. خانگرمز از لحاظ تراكم شكار موجود در منطقه نسبت به سایر مناطق موجود در استان اولویت بالاتری دارد .علاوه بر منطقه حفاظت شده خانگرمز مناطق آزادی در شهرستان تویسركان وجود دار دكه زیستگاه پرندگان و پستانداران می باشد به طور مثال زیستگاه كبك در ارتفاعات كمانكران ، بوستاندره ،گزندر، توچال ، قزل ارسلان و زیستگاه باقرقره در سید شهاب ، پیرغیب ، باباكمال ، میاندوآب می باشدو در این منطقه خرگوش ، روباه و قمری نیز یافت می شود .


منطقه حفاظت شده لشگردر ، همدان


نام انگلیسی :  Lashgardar protected area    

نام فارسی :  منطقه حفاظت شده لشگردر

 

موقعیت جغرافیایی

منطقه حفاظت شده لشگر در در استان همدان بین48/49 طول جغرافیایی و 17/34 عرض جغرافیایی واقع شده است. مساحت آن 16071 هكتار می باشد.

پوشش گیاهی: گون, كنگر,‌آویشن‌ ,‌ فرفیون ,‌بادام وحشی,‌نسترن وحشی,‌ جو,‌ گندم ,‌گردو و سیب.

پستانداران: قوچ و میش,‌گراز,‌ روباه و گرگ.

منطقه حفاظت شده لشگردر با وسعتی در حدود 16000 هكتار در شرق و جنوب شرقی ملایر قرار دارد این منطقه به سبب ویژگیهای طبیعی دارای تنوع گیاهی و جانوری مناسبی بوده و از اكوسیستمهای پویا و كمتر دست خورده استان همدان محسوب می شود بلندترین ارتفاع منطقه 2758 متر از سطح دریا ارتفاع دارد . این منطقه به جهت برخوردار بودن از شرایط لازم ابتدا در بهمن ماه سال 1363 به عنوان منطقه شكار ممنوع و سپس به جهت بهبود شرایط اكو لوژیكی و خصوصا زیستی در اسفندماه سال 1369 با جهد كوشش مجموعه پرسنل اداره كل حفاظت محیط زیست همدان با تصویب شورایعالی حفاظت محیط زیست عنوان « منطقه حفاظت شده را از آن خود كرد . این منطقه به لحاظ موقعیت طبیعی و توپوگرافی دارای سه وضعیت كوهستانی . تپه ماهوری و نسبتا دشتی می باشد .

مناطق كوهستانی زیستگاه كل و بز و مناطق تپه ماهوری زیستگاه گونه حمایت شده قوچ و میش ارمنی می باشد و مناطق دشتی نیز به سبب تغییر نوع كاربری زمین از جانب روستائیان به صورت كشت باغات انگور درآمده است . (گونه های جانوری ) منطقه حفاظت شده لشگردر به سبب سیمای كوهستانی عدم دسترسی سهل و آسان به تپه ماهورهای قابل توجه و پوشش گیاهی نسبتا مناسب از دیرباز وحوش قابل ملاحظه ای بوده است گرچه جمعیت آنان در سالیان اخیر سیر نزولی شدید را طی كرده است اما پس از اعلام به عنوان حفاظت شده و حفظ و حراست آن احیاء جمعیت وحوش روند مطلوبی را طی نموده است . از پستانداران منطقه می توان پازن . گوسفند وحشی . گرگ . شغال . روباه . تشی . خرگوش . گوركن . كفتار و رودك و از پرندگان كبك . تیهو . باقرقره . عقاب طلایی . فاخته . دلیجه . كمر كلی .پری شاهرخ. چکچك . و از خزندگان انواع مار را می توان نام برد .


منطقه حفاظت شده گلپرآباد، ملایر


نام انگلیسی :  Golparabad protected area    

نام فارسی :  منطقه حفاظت شده گلپرآباد

 

موقعیت جغرافیایی

منطقه حفاظت شده گلپرآباد با وسعتی حدود 8326 هكتار، در فاصله حدود 40 کیلومتری جنوب شرقی شهرستان ملایر، و در محدوده جغرافیایی 34 درجه و 9 دقیقه تا 34 درجه و 15 دقیقه عرض شمالی و 48 درجه تا 49 درجه و 7 دقیقه طول شرقی واقع گردیده است. این منطقه شامل تپه ماهورها و قسمتهایی  از آن صخره ای  ودر پایین دست مناطق دشتی وجود دارد و در کل دارای سیمای کوهستانی است. زمستان این منطقه سرد ونزولات جوی اغلب بصورت برف می باشد.

دراین منطقه تعداد 6 چشمه شناسایی شده که پراکنش مناسبی دارند .ازاین رو در تامین آب وحوش بسیار مهم وحیاتی می باشند.در پیرامون  منطقه سه روستای ده میانه، گرجائی و گلپرآباد قرار دارند. این منطقه دارای بسیاری از قابلیتهای منطقه لشگردر می باشد و جزء پیش كوه های زاگرس غربی به شمار می‏آید و از شمال و جنوب با ارتفاعات متعددی محدود شده‏ است و تحت تاثیر جریانات عمومی هوا در این بخش از زاگرس می باشد و به رغم كم بودن میزان نزولات جوی (حدود 300 میلیمتر میانگین سالانه) و محدودیت منابع آبی و استقرار در اكوسیستم‏ سرد وخشک، از تنوع حیاتی به ویژه پوشش گیاهی بسیار غنی برخوردار است. از این رو رشد و تكثیر حیات وحش آن در خور توجه است.  براین اساس در سال 1385 بعنوان منطقه شکار ممنوع معرفی و سپس بدلیل داشتن شرایط مساعد زیستی و تنوع گونه ای مناسب  در سال 1386 بعنوان منطقه حفاظت شده ارتقاء سطح یافته است.

این زیستگاه در امتداد رشته کوه آهنگران ودرضلع جنوب شرقی لشگردر می باشد . لازم به ذکر است که بخشی از این منطقه در حوزه استحفاظی استان مرکزی قرار دارد.این منطقه دارای بسیاری از قابلیتهای منطقه لشگردر می باشد این منطقه زیستگاهی ، جزء پیش كوه های زاگرس غربی به شمار می‏آید و از شمال و جنوب با ارتفاعات متعددی محدود شده‏ است و تحت تاثیر جریانات عمومی هوا در این بخش از زاگرس قرار دارد. این منطقه شامل تپه ماهورها و قسمتهایی  از آن صخره ای می باشد.در پایین دست مناطق دشتی وجود دارد ودارای سیمایی کوهستانی است. زمستان این منطقه سرد ونزولات جوی اغلب بصورت برف می باشد. راههای دسترسی ازقسمت شمالی منطقه از طریق جاده گاز اراک- ملایر و از قسمت جنوبی از طریق جاده آسفالته احمد روغنی – گلپرآباد می باشد.همچنین در داخل منطقه جاده های جیپ رو وجود دارند.به رغم كم بودن میزان نزولات جوی (حدود 300 میلیمتر میانگین سالانه) و محدودیت منابع آبی و استقرار در اكوسیستم‏ خشك و سرد، از تنوع حیاتی به ویژه پوشش گیاهی بسیار غنی برخوردار است. از این رو رشد و تكثیر حیات وحش آن در خور توجه است.

تیپ پوشش گیاهی غالب در مناطق دشتی مرتعی ودر تپه ماهورها بصورت بوته ای و در ارتفاعات درختچه ها وجود دارند.از گونه های گیاهی این منطقه می توان ورک،سنجد،بادام کوهی،زالزالک ،آلبالو وحشی،کنگر،گون،شکر تیغال،گراس،جو وحشی،بله گوش،جگن،جاروکوهی،آویشن،چای کوهی،بومادران و...را می توان نام برد. این منطقه زیستگاه گونه حمایت شده قوچ و میش ارمنی می باشد . از دیگر پستانداران منطقه گرگ،کفتار،شغال،تشی ،رودک،روباه واز پرندگان این منطقه کبک ،تیهو،انواع گنجشک سانان،کمر کولی،سار ،پری شاهرخ،عقاب طلایی و دلیجه را می توان نام برد.

حدود اربعه:

شمالاً : از محل تلاقی مرز مشترک با منطقه لشگردر محل قنات روستای جوزان به سمت شرق در امتداد حد جنوبی مسیر جاده اختصاصی گاز تا ایستگاه سوم 250 پونت واز آنجا تا تقاطع جاده آسفالته بین روستای سرچال نبی دره.

غرباً:  از قنات احمد روغنی بسمت شمال در امتداد مرز شرقی منطقه حفاظت شده لشگردر الی قنات روستای جوزان.

جنوباً: از قنات روستای گرچائی به سمت غرب در امتداد جاده بین مزارع وقنات روستای گرچائی بعداز عبور از شمال کودره خزینه وجاده جیپ رو اختصاصی دکلهای برق فشار قوی تا قنات روستای گلپرآباد واز آنجا در امتداد جاده آسفالته پس از عبور از روستای ده میانه الی قنات روستای احمد روغنی.

شرقاً:  از نبی دره در امتداد جاده آسفالته به سمت جنوب الی روستای سرچال و از آنجا از طریق جاده جیپ رو به قنات روستای گرچائی.


گردآورنده مدیریت وبلاگ
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

با سلام و عرض اردت...
جا دارد از تمامی شما بازدید کنندگان عزیز که تا امروز مارو همراهی کردید تشکر کنم...
...........درباره ی وب ..............
به بهترین وب شکار صید خوش امدید
مفتخریم از همراهی شما

با تشکر از انتخاب شما...
این وب را بیشتر بشناسید
بسم الرحمن الرحیم وب شکار که با اسم شکار و صید کار خودش رو ادامه می دهد یکی از بهترین وب های شکار وصید و طبیعت است از اونجا که این وب بدون هیچ چشم داشت مادی کار می کند و هدف اون حفاظت از محیط زیست و همینطور استفاده درست از آن است ...وب شکار صید علاوه بر معرفی مناظق حفاظت شده سعی دارد با معرفی اسلحه های روز دنیا و همینطور انواج جانواران و پرنده ها و ماهی ها اطلاعات جامع ای در اختیار بازدید کنندگان عزیز قرار دهد....از اینکه با ما همراه هستید سپاس گزاریم ...
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
Online User

پیغام ورود و خروج